Yearn for a Parley

I wondered many a time, what makes a person translate words that do not belong to him/her. Translation is adopting to the thought flow originated in others and owning it to the minutest of its meaning. How can one see the words close to feel the essence of the words at heart? It never made its best in mind's layers of logic. Some moments beat logic and make their presence felt. REcent publication of this poem

#ఎవరితోనైనమాట్లాడలనివుంటుంది in andhrajyoti triggered that connectivity. An urge to give it my pen grew stronger. After repetitive readings, found the chain of thought in English.

Yearn for a Parley

Like the chirping birds speak with the silence

Like the rainbow speaks to the skies

Akin to the reflection speaks with the pond

Heart wishes to touch anybody with words

I wish to enter the heart of anybody

Through words

Wishes to light the lamp of memory

In the hearts of unknowns too

Who is me, who is not me

Dripping from someone to some others

What are those slithering wordy footsteps

What remained to share in your untenanted words

What could be made of you from those floating words

Minus the skies from the skies

Yet skies are the remnants

Akin to it, however much the self pours you in words

Finally its you, who remains

Perchance, when the words melt in silence

You and others

Wake up, in fact, in each other.

*************

*************

#ఎవరితోనైనమాట్లాడలనివుంటుంది

పక్షి కూత నిశ్శబ్దం తో మాట్లాడినట్లు

ఇంద్ర ధనువు ఆకాశం తో మాట్లాడినట్లు

ప్రతిబింబం కొలనుతో మాట్లాడినట్లు

ఎవరినైనా మాటలతో తాకాలని వుంటుంది

ఎవరి హృదయం లోకైనా

మాటల ద్వారా ప్రవేశించాలని వుంటుంది

ఎవరెవరిలోనో స్మృతి దీపమై వెలగాలని వుంటుంది

నీవెవరివీ, పరులెవరూ

ఎవరినుండి ఎవరిలోకో

మాటల మెత్తటి పదధ్వనులేమిటి

నీలో ఏమి మిగిలిందని మాటలలో పంచాలి

నువ్వు ఏమై మిగలాలని మాటలుగా

ప్రవహించాలి

ఆకాశం నుండి ఆకాశాన్ని తీసివేసినా

ఆకాశమే మిగిలినట్లు

నీనుండి నిన్ను మాటల్లోకి ఒంపినా

నువ్వు నువ్వుగానే మిగులుతావు

బహుశా, మాటలన్నీ మౌనంలో కరిగినప్పుడు

నీవూ, పరులూ

ఒకరిలో కొకరు నిజంగా మేలుకొంటారు.

-- బి.వి.వి.ప్రసాద్